Σιάββας Δημήτρης

Παντοτινός Φοβάμαι τον θάνατο.. Θέλω να ζήσω αιώνια. Να περιδιαβαίνω τον κόσμο αλώβητος απ’ τις πληγές, π’ αφήνει πίσω του ο χρόνος. Ακόμη κι αν οι ίσκιοι χάσουν την υπόστασή τους, εγώ να παραμείνω ακλόνητος και ζωντανός. Δημιουργώντας σταθερά την μοίρα μου, αδέσμευτος από τα “θέλω” και τα “πρέπει” αυτού του τρωτού και μίζερου κόσμου. Στο τέλος, αν υπάρξει ποτέ, θα είμαι ο πιο δυστυχής. Αφού όσα έχω αγαπήσει και λατρέψει, θα έχουν εξαφανιστεί ακόμη κι από την θύμησή μου. Και τα χρόνια θα περνάνε, μα εγώ θα παραμένω. Ανίκητος για πάντα μα και αιώνια νικημένος. Μα και πάλι εγώ θέλω να ζήσω για πάντα.. Αιώνια, παντοτινά, μέχρι το χείλος του κόσμου. Ώσπου να έρθει εκείνη η ποθητή και μισητή ώρα, που αφού δεν κρατεί τίποτα πραγματικά, να ελευθερωθώ ευτυχισμένος… Σιάββας Δημήτρης 27-4-11 Έχει δημοσιευθεί στο περιοδικό Φανταστική Λογοτεχνία της  Φ.ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ

Σκοτεινή Θεά Όμορφη και Σκοτεινή Θεά σ’ αναζήτησαν  διακαώς πολλοί. Στις Συμπληγάδες του χρόνου, μέσα σε πύρινα μονοπάτια. Γνώση, πολυπόθητη μητέρα, πηγαία δύναμη του κόσμου. Ζωοφόρο ανάσα του νου, που βγήκες κι έφερες το φως. Ένα φως από το σκοτάδι, που συνάμα απωθούσες δειλά. Μέχρι ν’ επαναστατήσει ο νους κι ο δέσμιος άνθρωπος να δει. Χρειάστηκαν αιώνες διαφθοράς, υποταγής, μιας νόμιμης ανομίας. Ώστε να λάμψεις εκεί.. στην λαοθάλασσα, που πνίγεται στο άδικο. Μια μονάχα.. μια αχτίδα αρκεί, να χαράξει Μαρμαρένια αλώνια, που αν και λαβωμένος ο Διγενής θα δώσει την μάχη κερδίζοντας.. ελεύθερα το τέλος του. Δημήτρης Σιάββας

Οι Λόγιοι Αρνητές Κουστουμαρισμένοι γνωστικοί απόντες της ζωής. Αγωνιστές με της γραφίδας την άκρη ως λόγχη. Αρνητές του θεανθρώπου και του πρώτου ανθρωπιστικού κινήματος,  που άλλαξε τον αρχαίο κόσμο. Μ’ αυτή την λόγχη της αποπλάνησης του μυαλού  από την παράδοση και τα ιδανικά τρυπάτε τα πλευρά του.  Προδίδετε ως συνεχιστές των σταυρωτών του  τα πάθη και τους αγώνες εκατομμύρια πιστών. Με ποια προσχήμα τα αρνείστε την ζωή, την ύπαρξή, τα πάθη και την θυσία του;  Βασισμένοι στην διαστρέβλωση της φύσης του και της προσωπικότητάς της προσφοράς του, από κάποιους που εκμετ αλλευόμενοι τον χρησιμοποίησαν ως μέσο κατεύθυνσης και χειραγώγησης των λαών;  Ξεχνάτε όμως πως λόγιοι τον αμφισβήτησαν και τον σταύρωσαν.  Δεν βλέπετε πως οι λόγιοι εκείνοι ήταν όμοιοι τελικά μ’ εσάς.  Αφού στην αυταρχική κουλτούρα της αμφισβήτησης σας κρύβεται πολιτικό υπόβαθρο και άσεμνη ζωή. Αν θέλετε να λέγεστε επαναστάτες της γνώσ...

Βολτέρος  1694-1778 ,  Γάλλος φιλόσοφος, συγγραφέας Ο Φραγκίσκος Μαρία Αρουέ (François-Marie Arouet), ευρύτερα γνωστός με το ψευδώνυμο Βολταίρος (Voltaire), ήταν Γάλλος φιλόσοφος, συγγραφέας και δοκιμιογράφος. Θεωρείται κεντρική μορφή και ενσάρκωση του Διαφωτισμού του 18ου αιώνα. Θεωρείται επίσης -όχι άδικα- ο πιο σημαντικός άνθρωπος του 18ου αιώνα.  « Δε συμφωνώ ούτε με μια λέξη από όσα λες, αλλά θα υπερασπίζω και με το τίμημα της ζωής μου ακόμη, το δικαίωμά σου ελεύθερα να λες όσα πρεσβεύεις. » « Κι αν ακόμα δεν υπήρχε Θεός, θα έπρεπε να εφεύρουμε έναν. » «Αγάπα την αλήθεια, μα έχε συγκατάβαση και στην πλάνη.» «Αν αμφιβάλεις για μια πράξη αν είναι δίκαιη ή άδικη, άπεχε απ' αυτήν.» «Αν μισώ τους τυράννους, πολύ περισσότερο μισώ τους κόλακες.» «Αν πρέπει να απεχθάνεται κανείς τις ραδιουργίες, πρέπει να σέβεται την ένωση των πραγματικών ανθρώπων των γραμμάτων. Είναι το μοναδικό μέσο για να τους δώσει την υπόληψη που τους είναι απαραίτητη.» «Ας...

Μηδενισμός και Γραφίδα Απόγνωση με πιάνει, καθώς το μελάνι της σκέψης μου στερεύει Βαριές αλυσίδες μου δένουν το κορμί, η θλίψη με σέρνει στο χώμα Ο μηδενισμός με καταπίνει, τα συναισθήματα μου σκορπάν Όλα τα λόγια, όλα τα έργα, η ζωή μου όλη σβήνουν θρηνητικά Μόνο λίγες εικόνες αντιστέκονται ακόμη, πρόμαχοι της ελπίδας Στην λάμψη του ήλιου μένουν κραταιές, μα σε λίγο θα νυχτώσει Φαντάσματα ενοχές ολότελα θα με σκιάσουν, άραγε τι θ’ απογίνω; Φοβάμαι πως λίγο πριν το τέλος η γραφίδα μου θα γίνει κομμάτια. Δημήτριος Σιάββας

Σπασμένα δόρατα Ένας λαός πέρασε περήφανος στους θρύλους. Πολέμησε με αρχές, μα με διχασμένη θέληση. Φτερό στον άνεμο, αγόρι μπροστά σε λύκους. Παρασύρθηκε απ’ το τραίνο του μεσονυκτίου            πολιτισμού. Οι παραδόσεις του ζωντανεύουν στις ιστορίες. Όμως το κυνήγι του Βούβαλου δεν συνεχίζεται πια. Το Μονοπάτι του Πολεμιστή χάθηκε στον χρόνο. Οι ονειροπαγίδες δεν σταματήσανε την παρακμή   της Δύσης. Κραυγή πόνου για τον χαμό ακούγεται δραματικά. Στον αέρα μυρίζει ακόμη μπαρούτι από τα όπλα. Το αίμα τους νωπό στέκει στη γη, ακόμη δεν χώνεψε. Σχημάτισε εφιάλτες, εκεί όπου κάποτε ζούσανε ελεύθεροι.. Εκεί όπου μαθαίνουν οι πολεμιστές να αγαπούν και να  ισορροπούν   μέσα στην φύση και την ψυχή τους.  Εκεί όπου το φεγγάρι φαινότανε ολόγιομο και ο Ήλιος χάριζε το φως του στις σκέψεις     των ανθρώπων. Το κάλεσμα του Μεγάλου Πνεύματος ακόμη αντηχεί. Μα ...