Πέμπτη, Φεβρουαρίου 23, 2017

Παντοτινός

Παντοτινός

Φοβάμαι τον θάνατο.. Θέλω να ζήσω αιώνια.
Να περιδιαβαίνω τον κόσμο αλώβητος
απ’ τις πληγές, π’ αφήνει πίσω του ο χρόνος.
Ακόμη κι αν οι ίσκιοι χάσουν την υπόστασή τους,
εγώ να παραμείνω ακλόνητος και ζωντανός.
Δημιουργώντας σταθερά την μοίρα μου,
αδέσμευτος από τα “θέλω” και τα “πρέπει”
αυτού του τρωτού και μίζερου κόσμου.

Στο τέλος, αν υπάρξει ποτέ, θα είμαι ο πιο δυστυχής.
Αφού όσα έχω αγαπήσει και λατρέψει,
θα έχουν εξαφανιστεί ακόμη κι από την θύμησή μου.
Και τα χρόνια θα περνάνε, μα εγώ θα παραμένω.
Ανίκητος για πάντα μα και αιώνια νικημένος.
Μα και πάλι εγώ θέλω να ζήσω για πάντα..
Αιώνια, παντοτινά, μέχρι το χείλος του κόσμου.
Ώσπου να έρθει εκείνη η ποθητή και μισητή ώρα,
που αφού δεν κρατεί τίποτα πραγματικά,

να ελευθερωθώ ευτυχισμένος…


Σιάββας Δημήτρης
27-4-11

Έχει δημοσιευθεί στο περιοδικό Φανταστική Λογοτεχνία της Φ.ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ

Πέμπτη, Ιανουαρίου 05, 2017

Σκοτεινή Θεά

Σκοτεινή Θεά

Όμορφη και Σκοτεινή Θεά σ’ αναζήτησαν διακαώς πολλοί.
Στις Συμπληγάδες του χρόνου, μέσα σε πύρινα μονοπάτια.

Γνώση, πολυπόθητη μητέρα, πηγαία δύναμη του κόσμου.
Ζωοφόρο ανάσα του νου, που βγήκες κι έφερες το φως.

Ένα φως από το σκοτάδι, που συνάμα απωθούσες δειλά.
Μέχρι ν’ επαναστατήσει ο νους κι ο δέσμιος άνθρωπος να δει.

Χρειάστηκαν αιώνες διαφθοράς, υποταγής, μιας νόμιμης ανομίας.
Ώστε να λάμψεις εκεί.. στην λαοθάλασσα, που πνίγεται στο άδικο.

Μια μονάχα.. μια αχτίδα αρκεί, να χαράξει Μαρμαρένια αλώνια,
που αν και λαβωμένος ο Διγενής θα δώσει την μάχη κερδίζοντας..

ελεύθερα το τέλος του.



Δημήτρης Σιάββας


Δευτέρα, Μαΐου 02, 2016

Οι Λόγιοι Αρνητές

Οι Λόγιοι Αρνητές

Κουστουμαρισμένοι γνωστικοί απόντες της ζωής.
Αγωνιστές με της γραφίδας την άκρη ως λόγχη.
Αρνητές του θεανθρώπου και του πρώτου
ανθρωπιστικού κινήματος,  που άλλαξε τον αρχαίο κόσμο.
Μ’ αυτή την λόγχη της αποπλάνησης του μυαλού
 από την παράδοση και τα ιδανικά τρυπάτε τα πλευρά του.
 Προδίδετε ως συνεχιστές των σταυρωτών του
 τα πάθη και τους αγώνες εκατομμύρια πιστών.

Με ποια προσχήματα αρνείστε την ζωή,
την ύπαρξή, τα πάθη και την θυσία του;
 Βασισμένοι στην διαστρέβλωση της φύσης του
και της προσωπικότητάς της προσφοράς του,
από κάποιους που εκμεταλλευόμενοι τον χρησιμοποίησαν
ως μέσο κατεύθυνσης και χειραγώγησης των λαών;
 Ξεχνάτε όμως πως λόγιοι τον αμφισβήτησαν και τον σταύρωσαν.
 Δεν βλέπετε πως οι λόγιοι εκείνοι ήταν όμοιοι τελικά μ’ εσάς.

 Αφού στην αυταρχική κουλτούρα της αμφισβήτησης σας
κρύβεται πολιτικό υπόβαθρο και άσεμνη ζωή.
Αν θέλετε να λέγεστε επαναστάτες της γνώσης
 αρνηθείτε τα πιστεύω σας, πολιτικά και ηθικά.
Αφιερωθείτε στον άνθρωπο ακολουθώντας τις διδαχές του.
 Ίσως τότε καταλάβετε πόσο αρνητές της αλήθειας ήσασταν μέχρι τώρα.
Λατρέψτε τον, μην τον κρίνεται από τα έργα αυτών
που πλάνεψαν με την τέχνη τους στις λέξεις τα πλήθη.


Δημήτρης Σιάββας



Τρίτη, Σεπτεμβρίου 08, 2015

Μηδενισμός και Γραφίδα

Μηδενισμός και Γραφίδα

Απόγνωση με πιάνει, καθώς το μελάνι της σκέψης μου στερεύει
Βαριές αλυσίδες μου δένουν το κορμί, η θλίψη με σέρνει στο χώμα
Ο μηδενισμός με καταπίνει, τα συναισθήματα μου σκορπάν
Όλα τα λόγια, όλα τα έργα, η ζωή μου όλη σβήνουν θρηνητικά

Μόνο λίγες εικόνες αντιστέκονται ακόμη, πρόμαχοι της ελπίδας
Στην λάμψη του ήλιου μένουν κραταιές, μα σε λίγο θα νυχτώσει
Φαντάσματα ενοχές ολότελα θα με σκιάσουν, άραγε τι θ’ απογίνω;
Φοβάμαι πως λίγο πριν το τέλος η γραφίδα μου θα γίνει κομμάτια.


Δημήτριος Σιάββας



Σάββατο, Απριλίου 25, 2015

Σπασμένα δόρατα

Σπασμένα δόρατα

Ένας λαός πέρασε περήφανος στους θρύλους.
Πολέμησε με αρχές, μα με διχασμένη θέληση.
Φτερό στον άνεμο, αγόρι μπροστά σε λύκους.
Παρασύρθηκε απ’ το τραίνο του μεσονυκτίου
           πολιτισμού.

Οι παραδόσεις του ζωντανεύουν στις ιστορίες.
Όμως το κυνήγι του Βούβαλου δεν συνεχίζεται πια.
Το Μονοπάτι του Πολεμιστή χάθηκε στον χρόνο.
Οι ονειροπαγίδες δεν σταματήσανε την παρακμή
  της Δύσης.

Κραυγή πόνου για τον χαμό ακούγεται δραματικά.
Στον αέρα μυρίζει ακόμη μπαρούτι από τα όπλα.
Το αίμα τους νωπό στέκει στη γη, ακόμη δεν χώνεψε.
Σχημάτισε εφιάλτες, εκεί όπου κάποτε ζούσανε
ελεύθεροι..

Εκεί όπου μαθαίνουν οι πολεμιστές να αγαπούν
και να ισορροπούν μέσα στην φύση και την ψυχή τους. 
Εκεί όπου το φεγγάρι φαινότανε ολόγιομο και
ο Ήλιος χάριζε το φως του στις σκέψεις
    των ανθρώπων.

Το κάλεσμα του Μεγάλου Πνεύματος ακόμη αντηχεί.
Μα ο Σαμάνος που το καλεί, φοράει πλέον γραβάτα.
Τόμαχοκ και τόξα γίνανε αναμνηστικά στους τοίχους.
Σπασμένα δόρατα, ραγισμένες ασπίδες, χαμένες ζωές.



6-12-2006
Σιάββας Δημήτρης



Δευτέρα, Απριλίου 20, 2015

Άγονη Γη

Άγονη Γη

Σκληρή και άνυδρη γη είναι ο νους των ανθρώπων
Πετρωμένες προκαταλήψεις στην βούληση τους
Κλείσανε τη ματιά τους σε λευκό γυάλινο ουρανό
Βλέπουν τ’ αστέρια μα δεν είναι πια ελεύθεροι

Στον παράδοξο αυτό κόσμο κάποιοι αντιστέκονται
Με τ’ αλέτρι του νου οργώνουν τ’ άπλετο σκοτάδι
Υπομονετικά σκορπούν τους σπόρους της παιδείας
Μ' έκδηλο αίσθημα ατενίζουν το μέλλον

Τότε που μικρά βλαστάρια θα φυτρώνουν παντού
Που τ’ άνθη τους θ’ ανθούν, χρωματίζοντας τον κόσμο
Κι οι καρποί τους θα θρέφουν την ελεύθερη σκέψη
Κι οι κορυφές τους θ’ αγγίξουν το γυαλί τ’ ουρανού

Και ίσως κάποια μέρα να μπορέσουν να το θραύσουν.


Σιάββας Δημήτρης 2005







Τετάρτη, Ιανουαρίου 30, 2013

Ανθολογία νέων ποιητών, Ποίηση, Εκδόσεις Σίλφιον, 2010

Ανθολογία νέων ποιητών, Ποίηση, Εκδόσεις Σίλφιον, 2010
 
 
          Μια ακόμη ανθολογία νέων ποιητών "ξεπήδησε" πριν λίγο καιρό στην ελληνική βιβλιογραφία. Αιτία ή αφορμή, ίσως, τα εγκαίνια των νέων εκδόσεων Σίλφιον, του -επίσης- νεαρού ποιητή Τάσου Δενελάβα, ο οποίος -προφανώς- ήθελε από την αρχή να δώσει το στίγμα των εκδόσεων του με αυτό το πρώτο βιβλίο.
          Στη συγκεκριμένη ανθολογία δημοσιεύονται ποιήματα 14 καλλιτεχνών, είναι ένα συλλογικό έργο των ακόλουθων:
Πατεράκη Λίτσα, Πεταλάς Βαγγέλης, Σιάββας Δημήτρης, Τσαφετοπούλου Δέσποινα, Βατάλα Έλενα, Βουβονίκος Κώστας, Διονύσιος Γ, Ευθυμίου Γιώργος, Θεοφανοπούλου Τζένη, Θηβαίος Απόστολος, Ιωαννίδου Μαρία, Καφούρου Εύη, Μπρατάκη Βάσω, Παρασκευοπούλου Χάρις.






Παρασκευή, Ιανουαρίου 04, 2013

Η χαμένη Ιπποσύνη

Η χαμένη Ιπποσύνη

Ήρθε η χαραυγή του δυτικού Μεσαίωνα.
Η Ιπποσύνη δέθηκε σε ολόμαυρα δεσμά.
Η δόξα χάθηκε στη σκόνη και τη φλόγα.
Στα πεδία των μαχών που πέσανε ήρωες,
ιδεολόγοι, επαναστάτες και μισθοφόροι.

Η μεγαλειότητα των αρχόντων έλαμψε
πέρα απ’ τη συντροφικότητα, τους όρκους.
Φιλικές λεπίδες σταυρώθηκαν για την τιμή.
Λάβαρα χαμηλώσανε, γίνανε χαλιά βαρβάρων.
Τα αρχαία πρότυπα κλείστηκαν στα βιβλία.


Σιάββας Δημήτριος
1-5-2011